Training met de sfeer van een teamuitje.
Effect van een cultuurverandering.
We maken teams in (semi)overheid, onderwijs, zorg en welzijn digitaal zelfredzaam — niet door ze nog meer kennis aan te reiken, maar door deelnemers te leren de juiste vraag te stellen.
“Hij doet het niet” ziet er zo uit — klik ze weg
Ergens in jouw organisatie zit nu iemand met opgetrokken schouders minutenlang naar een laadbalkje te staren. Een ander loopt voor de derde keer deze week naar Gerard om te vragen hoe je ook alweer een PDF samenvoegt. En in een gedeelde map circuleren inmiddels zeven versies van hetzelfde document, allemaal ‘definitief’.
Geen ICT-probleem. Geen HR-probleem. Wel een probleem dat iedereen herkent, maar niemand claimt — en dat ondertussen flink aan productiviteit, plezier en geld vreet.
Digitaal gedoe staat op geen enkele begroting. Toch wordt het betaald — in uren die nergens worden geboekt. Dus laten we het gewoon uitrekenen.
Wij beloven niet dat het gedoe verdwijnt. Wint het team 40% van die tijd terug, dan is dat zo’n €4.800 per jaar en heb je het binnen ruim een jaar terug. Wint het de helft terug, dan is het binnen het eerste jaar.
En dan hebben we het alleen nog over uren. Minder frustratie, meer eigenaarschap en collega’s die elkaar aanspreken staan in geen enkele spreadsheet.
Wil je dit rekensommetje voor jullie eigen team?
Reken het samen met ons uit tijdens een vrijblijvende kop koffie →
De oplossing zit niet in nóg een cursus Teams of Outlook.
We geloven dat het probleem zelden een kennisprobleem is. Het zit in houding: in het vertrouwen dat je een onbekend probleem stap voor stap kunt ontrafelen, dat fouten maken bij leren hoort, dat je het zélf kunt uitzoeken. Te vaak vraagt iemand Gerard, of berust in het laadbalkje, of start een WhatsApp-groep — terwijl het ook anders kan.
Houding verander je samen. Daarvoor is een cultuuromslag in het hele team nodig — waarin mensen elkaar aanmoedigen. Waarin iemand die een probleem zelf oplost een ander inspireert om dat ook te proberen. Waarin uitdagingen die vorige week nog onmogelijk leken, ineens worden aangepakt.
Daarom werkt onze training op drie assen — niet als opbouw, maar tegelijk:
Klik op een cirkel voor meer →
Een team dat zichzelf leert redden, hoeft niet alles te weten. Het weet alleen hoe het de volgende vraag zelf aanpakt.
Mensen pakken kleine digitale problemen vaker zelf op. Resultaat: minder onderbrekingen voor de collega die toevallig "er handig in is".
"Hij doet het niet" wordt vervangen door "Ik heb dit geprobeerd, dat geprobeerd, en nu loop ik vast op X." Dat scheelt iedereen tijd — ook de helpdesk.
Niet bij iedereen meteen, niet altijd. Maar er ontstaat ruimte om te zeggen: ik weet dit niet, en dat is oké. Dat is geen kleinigheid in een team.
De training gaat over digitale zelfredzaamheid; het effect is breder. Want wie leert dat je digitale vragen zelf kunnen ontrafelen, kan dat ook met andere vragen. Je doet succeservaringen op waardoor je zelfvertrouwen groeit om problemen zelfstandig op te lossen.
Klinkt klein, maar wordt vaak als grote winst genoemd. Een team dat samen heeft gelachen, zwaar heeft nagedacht en iets onverwachts heeft geflikt — dat is geen team-uitje meer. Dat is een fundament om op verder te bouwen!
Als je de juiste vraag stelt, kun je iedere kennisuitdaging aan. Daarom ontwikkelden we een eigen, wetenschappelijk onderbouwd model dat houvast biedt zonder dat je een handleiding nodig hebt om de handleiding te begrijpen: vier stappen, op een basis van houding en cultuur.
Beweeg over een onderdeel of tik erop voor de uitleg
de knop om: van berusting naar actie
weeg af: wat mis je · risico · waarden
We hebben het model zelf gemaakt, maar niet vanaf nul. De volgorde van de stappen lijkt op bekende modellen: IDEAL, Big6 en het informatieprobleemoplossen van Brand-Gruwel. Voor het werken met AI sluit het aan op het AI-IPS-model. Dat je uitkomt bij zelf doen of bij iemand vragen, en het verschil tussen opzoeken en al doende uitvinden, komt uit het Cynefin-denken. Voor de basis gebruiken we de psychologie. Bandura schreef over vertrouwen in je eigen kunnen. Seligman over aangeleerde hulpeloosheid: het gevoel dat het toch niet uitmaakt wat je doet. Nelson-Le Gall liet zien dat je ook hulp kunt vragen om er zelf beter van te worden. Hoe we ingebeelde risico’s aanpakken komt uit de cognitieve gedragstherapie. Daarin behandel je een angst als een voorspelling die je kunt testen met een kleine proef. En “word je eigen helpdesk” past bij het idee dat kennis verdeeld is over mensen, hulpmiddelen en bronnen. Je hoeft niet alles zelf te weten. Je moet weten wie of wat je kunt inzetten.
Het dagprogramma is ons uitgangspunt. De werksessie en de presentatie zijn volwaardige manieren om kennis te maken met hoe wij werken.
‘Wat Vind Je Zelf?’ is een training van een dag waarin je met collega's werkt aan je digitale zelfredzaamheid. Reken op een programma met veel (inter)actie, verrassende opdrachten, spelelementen, een snufje competitie en een flinke dosis humor.
Stap voor stap, met veel reflectie, werk je toe naar de eindopdrachten waarin alles samenkomt. Als individu en als groep zet je een resultaat neer waarvan je vooraf zou hebben gedacht:
"dat lukt nóóóóóit."
En als het weer het toelaat: een uurtje blokarten of boogschieten, en een BBQ op datzelfde mooiste strand van Europa.
Daar willen we niet te veel over verklappen. Maar denk in de richting van een escape-room, een moordspel, Wie is de Mol, Expeditie Robinson…
"Huh? Maar dat is allemaal toch leuk?"
Klopt. Waar staat de regel dat leren stom moet zijn?
Van koffie tot terugkomsessie
Niet álles staat in steen — we denken graag mee over jullie specifieke wens. Maar dit is hoe een standaard dagprogramma eruitziet:
Een kop koffie, een gesprek. Wat speelt er bij jullie? Wat zou je willen veranderen? Geen verplichtingen, geen verkooppraatje. Wel een eerlijk advies of dit voor jullie het juiste is.
Dan maken we eerst een voorstel dat aansluit bij de wensen en behoeften van het team.
Elke deelnemer krijgt een individuele voorbereidende opdracht — kost ze een half uur. Een week later leveren ze die in. Hierdoor staan we tijdens de dag niet bij nul te beginnen.
Een korte praktische instructie: wat neem je mee, hoe kom je er, wat trek je aan.
9.15 verzamelen op Lauwersoog. We pakken de boot. We nemen jullie mee. 20.30 staan jullie weer op de wal — moe, voldaan, met een grijns.
Een ochtend of middag op locatie. Hoe is het geland? Wat is er met de individuele opdrachten gebeurd? Wat moet er nog?
Heb je andere wensen — een specifieke workshop van een paar uur, een meerdaags begeleidingstraject, een thema dat speelt — dan denken we graag mee!
Het dagprogramma is ons uitgangspunt. Daar zit de tijd, de afstand tot het werk en de rust die nodig zijn om echt iets te verschuiven. Maar een hele dag met het hele team vrijspelen is een investering. En soms wil je eerst weten wat je in huis haalt.
Daarvoor is de werksessie. Een dagdeel bij jullie op locatie, met dezelfde methode en dezelfde aanpak. Kleiner van opzet, maar geen afgeslankte demo: deelnemers gaan met een echt probleem aan de slag en merken dat ze verder komen dan ze dachten.
Voor veel teams is dit een prima start op zichzelf. Wil je daarna toch de hele dag? Dan halveren we de factuur van de werksessie als korting op het dagprogramma.
Sta je voor een congres, een seminar of een kennissessie? Dan komen we ons verhaal vertellen. Dit is geen verkooppraatje voor onze training. We delen wat we op de werkvloer zien gebeuren en hoe het volgens ons anders kan.
We lichten ons model toe: wat er gebeurt als iemand vastloopt, waarom mensen dan stoppen, en wat er nodig is om weer in beweging te komen. Daarna gaan we aan de slag met de zaal. Geen handen opsteken, maar echt iets doen — ook met vijftig of honderd man tegelijk.
Reken op humor, op werkvormen die je niet ziet aankomen, en op een paar inzichten waar mensen het in de pauze nog over hebben.
Wij werkten al eerder samen met:
Niet voor losse individuen. We zien onze klanten vooral terug in vier hoeken:
Waar de digitale verandering het hardst gaat en de werkdruk al hoog is.
Waar het stellen van de juiste vraag zowel het doel als het middel is.
Waar processen snel digitaliseren en de mens soms achterblijft.
Verenigingen, coöperaties en stichtingen waar mensen met hart voor de zaak werken — maar de digitale werkelijkheid steeds complexer wordt.
Particuliere individuen kunnen op dit moment niet aansluiten bij het dagprogramma.

Oud-eilander, muzikant en sinds 2008 fulltime freelance tekstschrijver en communicatieadviseur. Geeft schrijfcursussen en individuele begeleiding, heeft ervaring in gezinsbegeleiding en is zelf vader van twee welpen.

Groninger, psycholoog, hobbyfotograaf en hondenliefhebber. Werkte ruim tien jaar in diverse zorgorganisaties en is nu tinnitusconsulent. Digitaal zeer zelfredzaam.
De dag biedt ruimte voor — vraagt zelfs om — lol, plezier, creativiteit, out-of-the-box-denken. We dagen je uit om je soms kwetsbaar op te stellen en buiten je comfortzone te stappen. Dat doen we zelf ook. Maar we lachen mèt elkaar; niet òm elkaar.
Niks is verkeerd. Iedereen heeft zijn eigen plek, eigen niveau, eigen leercurve. We zoeken soms persoonlijke grenzen op, maar respecteren ze als we ze bereiken.
Voor ons is de dag geslaagd als iedereen moe maar met een glimlach op de boot terug naar het vaste land zit. Het liefst met een grijns die verklapt:
"Goh — dat heb ik toch maar wel mooi even geflikt."
Geen verkooppraatje. Wel een eerlijk gesprek over wat een WVJZ-traject voor jouw team kan opleveren.
koffie@watvindjezelf.nl →